O patronie

Władysław Stanisław Reymont
„NAJWAŻNIEJSZE W ŻYCIU I TWÓRCZOŚCI”
(KALENDARIUM)

1867 – 7 maja we wsi Kobiele Wielkie, pow. Radomsko rodzi się Stanisław Władysław Rejment, syn miejscowego organisty Józefa Rejmenta i Antoniny z Kupczyńskich.

1868 – Rodzina Rejmentów przenosi się do Tuszyna.

1880 – Rodzice Rejmenta osiedlają się w Wolbórce pod Tuszynem. On sam zamieszkuje w Warszawie u szwagra Konstantego Jakimowicza, właściciela magazynu krawieckiego i rozpoczyna naukę krawiectwa.

1882 – Powstają najwcześniejsze utwory wierszem.

1883 – Powstają pierwsze utwory prozatorskie.

1884 – Rejment uzyskuje dyplom czeladnika krawieckiego. Wydalony zostaje z Warszawy za udział w pracy konspiratorskiej.

1885 – Wstępuje pod pseudonimem Urbańskiego do wędrownej trupy teatralnej.

1886 – 1888 przebywa u rodziców w Wolbórce. Kontynuuje próby pisarskie.

1889 – Angażuje się do trupy teatralnej, wkrótce jednak wraca w rodzinne strony i zostaje pracownikiem kolei Warszawsko-Wileńskiej. Pełni funkcje służbowe do grudnia 1893r., z krótką przerwą w r. 1892, kiedy jeszcze próbuje wrócić na deski sceniczne.

1891 – Powstają utwory nowelistyczne, które doczekają się później publikacji książkowej, np. Franek, Suka w tomie spotkanie (1897 r.), Pracy! W tomie pośmiertnym Krosnowa i świat.

1892 – Debiut w czasopiśmie „Głos” nr 49: Korespondencja Spod Rogowa oraz debiut nowelistyczny: – Wigilia Bożego Narodzenia w krakowskiej „Myśli” nr 24, podpisana: Władysław Stanisław Reymont.

1893 – 8 grudnia Reymont przenosi się do Warszawy.

1894 – Bierze udział, jako reporter w pielgrzymce do Częstochowy i ogłasza sprawozdanie z tej wędrówki w „Tygodniku ilustrowanym” nr 24-36. W lipcu wyjeżdża do Londynu na zjazd Towarzystwa Teozoficznego. W drodze powrotnej zatrzymuje się w Paryżu.

1895 – Debiut książkowy: Pielgrzymka do Jasnej Góry (Warszawa). Odbywa z Jakimowiczami wycieczkę do Włoch. Zawiera umowę na powieść o Łodzi i przenosi się tam, aby obserwować życie miasta i gromadzić materiały.

1896 – 1899 przebywa głównie we Francji, najpierw w Paryżu z Janem Lerentowiczem, później w Ounarville pod Orleanem u Henryka Gierczyńskiego. Tam też powstaje Ziemia obiecana. W Warszawie 1896 r. ukazuje się Komediantka (pierwodruk: „Kurier Codzienny”1895 r.).

1897 – Fragmenty (Warszawa. Pierwodruk: „Biblioteka Warszawska” 1896 r.). Spotkanie, Szkice i obrazki (Warszawa).

1899 – Ziemia obiecana (Warszawa). Tekst wykazuje poważne zmiany w stosunku do pierwodruku z lat 1897-1898, Lili, Żałosna idylla (Warszawa. Pierwodruk: „Kurier Codzienny” 1898 r.), Sprawiedliwie, Szkic powieściowy (Warszawa).

1900 – Reymont przebywa na kuracji w Zakopanem, skąd wyjeżdża do Wolbórki. 13 lipca ulega poważnej kontuzji w katastrofie kolejowej w pobliżu Warszawy. Ciężko zapada odtąd na zdrowiu, ale otrzymane odszkodowanie umożliwia mu na pewien czas spokojną pracę literacką. W jesienną noc. Nowele. (Warszawa).

1902 – Przed świtem. Nowele. (Warszawa). Poślubia Aurelię z Szacsznajdrów Szabłowską. Wyjeżdża do Francji, gdzie w Paryżu i bretańskiej miejscowości Beg Meil pracuje nad Chłopami. Od tej pory dużo czasu spędza za granicą, przeważnie we Francji i we Włoszech. Wracając do kraju, przebywa zazwyczaj w Warszawie lub Zakopanem.

1903 – Komurasaki. Żałosna historia o pięknym, porcelanowym sercu japońskim (Warszawa. Odbitka z „Chimery” 1901 r. T. II, z. 6). Z pamiętnika. Nowele. (Warszawa).

1904 – 1909 Ukazuje się powieść Chłopi Tom I-II Jesień, Zima – 1904, Tom III Wiosna – 1906, Tom IV Lato – 1909. Pierwodruk: „Tygodnik Ilustrowany” (cz. I – 1902, cz. II – 1903, cz. III – 1905-1906, cz. IV – 1908).

1907 – Udział w jubileuszu Elizy Orzeszkowej w Grodnie. Burza. Nowele (Warszawa. Drugie wydanie nowel pt. Ave patria –Warszawa 1912). Na krawędzi. Opowiadania (Warszawa).

1909 – Lato tego roku spędza Reymont wraz z Orzeszkow4 we Flo­rianowie u Bochwiców.

1910 – Z ziemi chełmskiej. Wrażenia i notatki (Warszawa. Pierwo­druk: „Tygodnik Ilustrowany” 1909-1910). Marzyciel. Szkic powieściowy, Senne dzieje, W pruskiej szkole, Przysięga (Warszawa. Pierwodruk: Marzyciel, Romans i powieść Senne dzieje w „Kurierze Warszawskim” 1909r., Przysięga w ,,Dzienniku Poznańskim” 1907 r.

1911 – 0 zmierzchu, Nowele (Warszawa), Wampir (Warszawa). Pierwodruk: „Kurier Warszawski” 1904 pt. We mgłach.

1912 – Nabywa posiadłość Charłupnia Wielka koło Sieradza, ale po roku rezygnuje z gospodarki na roli.

1913 – 1918 ukazują się w Warszawie powieści historyczne: Rok 1794. Ostatni Sejm Rzeczypospolitej. Powieść historyczna w 1913 r.; Rok 1794 – Nit desperandum. Powieść historyczna w 1916 r.; Rok 1794. Insurekcja. Powieść historyczna w 1918 r. Pierwodruk w ,,Tygodniku Ilustrowanym” nie obejmował całości: w latach 1911-1912 ukazał się Ostatni Sejm Rzeczypospo­litej (redakcja ta różni się poważnie od wydania książkowe­go); w 1913 ogłoszona zostaje Insurekcja — T. I  Nil desperandum, w 1915 T. II pt. W Warszawie

1914 – 1918 – Reymont mieszka w Warszawie i bierze udział w pra­cach Wydziału Dobroczynności Rady Głównej Opiekuńczej.

1917 – Przysięga. Nowele (Poznań). Otrzymuje za Chłopów od Akademii Umiejętności nagrodę im. Mikołaja Reja. Zostaje prezesem Warszawskiej Kasy Literackiej.

1919 – Za frontem. Nowele (Warszawa. Drugie wydanie pt. Pęknięty dzwon – Lwów, Poznań 1925). Wyjeżdża do Paryża, a stąd, delegowany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, do Sta­nów Zjednoczonych w celu nawiązania kontaktu z ośrodkami polonijnymi.

1920 – Ponownie wyjeżdża do Ameryki w celu uzyskania poparcia dla pożyczki narodowej. Nabywa majątek Kołaczkowo w pobliżu Wrześni, gdzie spędza zwykle lata, na zimę przenosząc się do Warszawy.

1921 – Zostaje prezesem stworzonego w Poznaniu oddziału Związku Literatów. Wchodzi do zarządu Spółdzielni Kinematogra­ficzno- Artystycznej „Artfilm” (1921-1922).

1923 – Osądzona. Dwie powieści (Warszawa).

1924 – Bunt. Baśń (Warszawa. Pierwodruk: „Tygodnik Ilustrowany” 1922 r.) Legenda (Warszawa. Pierwodruk: „Przegląd Warszaw­ski” 1922 r. nr 8). W listopadzie otrzymuje nagrodę Nobla za powieść Chłopi. Jeszcze w tym samym miesiącu wyjeżdża na kurację do Nicei.

1925 – W maju Reymont bawi w Paryżu z powodu urządzonych tam na jego cześć uroczystości. Po powrocie do kraju zgłasza przy­stąpienie do PSL ,,Piast”. Legitymację członkowską wręcza mu osobiście Wincenty Witos. 15 sierpnia zostają zorganizowane w Wierzchosławicach staraniem Witosa dożynki będące zarazem złożeniem hołdu twórcy Chłopów. Stan zdrowia Reymonta pogarsza się. We wrześniu poddaje się kuracji szpitalnej w Poznaniu. W październiku wraca do Warszawy, ale nadal czuje się źle. Przygnębia go bardzo wiadomość o śmierci Stefana Żeromskiego (20 listopada). Umiera 5 grudnia 1925 roku.